Ustaliliśmy już jakie błędy popełniają zwykle słabi perkusiści. Grają albo zbyt kanciasto, albo zbyt płytko, nie potrafią aranżować. E-maile, które od Was otrzymałem, skłoniły mnie do krótkiej refleksji nad tym, jak te uwagi zastosować w praktyce.

Jak „wyczuć” geniusza?

Mamy jasno określone powody, dlaczego niektórzy perkusiści są słabi. Nie znamy natomiast takowych dotyczących tego, co czyni z perkusistę geniusza. Nie mówi się, że Steve Gadd zagrał genialnie w tym czy innym utworze, bo akurat przy drugiej zwrotce zagrał przejście szesnastkami na kotle, albo dlatego, że w rytmie zwrotki zagrał 2 duszki. Po prostu "czujemy", że perkusja świetnie zagrała w tym kawałku i jest on wyśmienity. Właśnie wyczucie to kluczowe słowo, kiedy chcemy unikać błędów perkusyjnych. Dotyczy ono nie tylko słuchacza, ale co ważniejsze, grającego.

Osprzęt perkusyjny składa się z wielu elementów. Są to sworznie, przeguby, połączenia śrubowe, tuleje. O elementu te należy odpowiednio dbać, co zostało powiedziane w artykule dotyczącym czyszczenia sprzętu. Pomimo to mechanizmy ulegają zużyciu i przychodzi czas na naprawę.

Temat z pozoru tylko błachy. Bardzo często spotykam się z pytaniami dotyczącymi sposobów konserwacji i czyszczenia bębnów, talerzy czy hardware’u. Najczęściej padają one z ust młodszych kolegów w momencie kiedy ich niedawno zakupione, często wymarzone, wybłagane u rodziców, lub ciężko ,,zarobione” na wakacjach instrumenty zdążyły pokryć się kurzem i brudem, a mechanizmy zaczęły wydawać dźwięki, które z pewnością można by zaliczyć do muzyki ale raczej mocno alternatywnej ( tutaj nasuwa mi  na myśl się dźwięk skrzypiącej stopki Johna Bonhama w utworze ,,Since I’ve Been Loving You” legendarnej grupy Led Zeppelin  )